Jełguń – kiedyś tętniło tu życie, dziś panuje spokój rezerwatu

Jełguń

Lasy Napiwodzko-Ramuckie to jeden z większych kompleksów leśnych województwa warmińsko-mazurskiego. Wśród lasów Nadleśnictwa Nowe Ramuki znajduje się Jezioro Jełguń i ślady wioski istniejącej kiedyś na jego południowym brzegu. Dziś nie ma tu już żadnego budynku. Niegdyś istniała tu tętniąca życiem osada przemysłowa. Już w XVIII wieku w Jełguniu istniała huta szkła. Była tu także potażownia, leśniczówka, karczma, szkoła, planowano zbudować kościół (ostatecznie stanął w Nowej Wsi). Jełguń był atrakcyjną miejscowością, chętnie przybywali tu na majówki mieszkańcy Olsztyna i Olsztynka. Atrakcją była kapela ludowa, w której grało 5 braci Mannsów. Najstarszy z nich, dzięki pomocy dzierżawców huty ukończył studia muzyczne i został dyrygentem orkiestry w Londynie. Huta szkła upadła w latach 70-tych XIX wieku, albowiem nie uzyskano zgody na jej modernizację. Po jej upadku mieszkańcy wsi rozjechali się w poszukiwaniu pracy.

W Jełguniu znajduje się interesujące cmentarzysko kurhanowe z epoki brązu. W jednym z kurhanów odkryto 11 grobów popielnicowych oraz pozostałości stosu ciałopalnego. Na północ od jeziora znajdują się ruiny domku myśliwskiego, niegdyś należącego do rządowego ośrodka w Łańsku.

 

Reklamy